Canım Öğretmenim

Okula başladığımda henüz 7 yaşındaydım, küçük ama büyümüşte küçülmüş bir çocuktum. Biliyor musunuz öğretmenim? Ben en çok teneffüslerde top oynamayı severdim. Bir gün bana bağırıp topumu aldığınızda çok üzülmüş ve bütün günümü ağlamaklı geçirmiştim. Sonra, öğretmenim doğru olanı bilir dedim ve içime attım acımı.

Ben okumayı çok seviyordum, o zamanlar tek hedefim okuyup adam olmaktı. Adam olmayı marifet sanırdım ama şimdi öğrendim ki adam gibi adam olabilmek marifetmiş canım öğretmenim.

1. sınıfa başladığımda bir coşku vardı içimde, hep tahtaya kalkmak isterdim, sonraları bu coşku azaldı ve ben bir zaman sonra tahtaya kalkmak için parmak bile kaldıramadım öğretmenim. Şimdi anlıyorum ki o coşku, siz beni tahtada yanlış yaptığım için azarlamanız sonucu kaybolmuş canım öğretmenim. Aslında hatamı yüzüme vurmak ve beni arkadaşlarıma karşı küçük düşürmek yerine, bana “doğrusu budur” deseydiniz daha çok mutlu olurdum öğretmenim.

Sahi siz hayatınızda hiç hata yapmadınız değil mi öğretmenim? O zamanlar saçlarımıza bakardınız, tırnaklarımıza, elbiselerimize ve yakalarımıza, bunlara her gün usanmadan baktınız. Ama bakmayı unuttuğunuz bir yer vardı öğretmenim, siz bizim gözlerimize hiç bakmamıştınız, bizim yüreğimizi göremediniz canım öğretmenim.

O zamanlar sevgi ve şefkate daha çok ihtiyacımız vardı bizim, ana kucağından yeni ayrılmıştık öğretmenim. Ama biz Sevgi yerine hep dayak gördük, hakaret gördük, cezalar gördük öğretmenim. Bizlerin şımarır düşüncesi ile göstermediğiniz sevginize çok ihtiyacımız vardı. Biliyor musun canım öğretmenim? Bir öğrenci, bir çocuk sevgi gösterildiğin de değil, tutarsız davrandığınızda şımarır. Siz bana bunu küçük yaşımda öğrettiniz, TEŞEKKÜR EDERİM öğretmenim.

Sonra büyümeye başladım ve adam olma hedefim yavaş, yavaş yerini SEVGİ’ yi insanlara aşılama, onlara benimsetme düşüncesine döndü. Çünkü ben SEVGİ’ nin her ortamda insan ilişkileri açısından en değerli ve en sıcak duygu olduğuna inanıyordum öğretmenim.

Şimdi hedeflediğim yolun sonlarına geliyorum, bir gün karşınıza “SEVGİSİZ EĞİTİM ve ÖĞRETİM YAPTIRMAK, KARANLIKTA YÜRÜMEYE BENZER” cümlesi ile yüreklerinize seslenen bir insan çıkarsa, işte o benimdir canım öğretmenim.

TÜRKİYE’MİN EN KUTSAL MESLEĞİNİ SIKILMADAN, USANMADAN EĞİTİM VE ÖĞRETİM ADINA, ÖZELİNİ BİLE BU UĞURDA FEDA EDEN CANIM ÖĞRETMENLERİME EN DERİN SEVGİ VE SAYGILARIMI SUNUYORUM.

SİZLER BU ÜLKENİN IŞIKLARISINIZ, GELECEK SİZİN AYDINLATTIĞINIZ ÇİÇEKLERLE SÜSLENECEKTİR.

YOLUNUZ SEVGİ YOLU VE DAİMA AÇIK OLSUN. (Uğur KOŞAR).