Aile içi iletişim 2

Ailemizde, Eşimiz ve Çocuğumuza ne kadar değer veriyoruz? Onların sıkıntılarını en son ne zaman dinlediniz? Ya da siz onları bugüne kadar hiç dinleme gereği duydunuz mu?

Mesela işten geldiğinde koltuğuna uzanıp tv. İzlerken yanına gelen ve sana “Babacığım sana bir şey sorabilir miyim” diyerek yüreğine seslenen yavruna sen “efendim bir tanem seni dinliyorum” dedin mi? Yoksa sen yavrun sana seslendiğinde, birçok babanın yaptığı gibi “SUS” diyerek onun yüreğini mi kanattın?

Biliyor musunuz? Çocuklar birer çiçektir. Bizler çocukların ihtiyaçlarını karşılamak için didinip dururuz, kendimizce onların ihtiyaçlarını karşıladığımızı düşünürüz, çiçeklerimizi suladığımızı düşünürüz ama bizim karşıladığımız çiçeklerimizin, canım yavrularımızın sadece maddi ihtiyaçlarıdır. Ya ruhsal ihtiyaçları, onları nasıl doyuracağız? Sen hiç kahvede tavla taşlarını okşadığın gibi evinde çocuğunun saçlarını okşadın mı? Okşadıysan sana sözüm yok ama çocuğu kendinden çekinsin diye saçlarını okşamayan, yavrusuna sevgisini belli etmeyen, çocuğunu uyurken seven o kadar çok babalar var ki, işte ben o babalara sesleniyorummm.

Ben şu an mezarda uyuyan çok sevdiğim anneanneme ve dedeme gidip onlara sevdiğimi söylüyorum ama onlar beni duymuyorlarrr, ben bugün yanımda sağlığım ve sağlıkları yerindeyken eşime, oğluma sarılıp onları ne kadar çok sevdiğimi söylemezsem ileride onları kaybedince sevgimi sunmamın ne anlamı olacak?
Bana kalkıp sarılamayacaklar ki, onların sıcaklığını hissedemeyeceğim ki.

Birazdan gözlerinizi kapatmanızı isteyeceğim sizden. Gözlerinizi kapatıp öldüğünüzü düşüneceksiniz. Musalla taşında yatıyorsunuz ve etrafınızda sevdikleriniz toplanmış size ağlıyorlar, hele içlerinde biri var ki senin biricik yavrun, “Babacığım ne zaman geleceksin diye haykırıyor için, için daha çok erkendi be babacığım doyamadan sana nereye gidiyorsun, beni bırakıp nerelere gidiyorsun babacığım” diyerek ağlayan yavrun. Sen kalkmak istiyorsun oğluna sarılıp onu bağrına basmak, canım yavrum seni çok seviyorum demek içinden geliyor ama diyemiyorsun çünkü sen artık yaşamıyorsun.

Sonra Eşin, dünya tatlısı eşin tabutunun başında “canım benim doyamadım sana, yaşarken söyleyemedim ama seni her zaman çok sevdim” diye ağlıyor o da, sen ona da sarılmak istiyorsun ama olmuyor.

Evet, artık gözlerinizi açabilirsiniz,

Bu yaşadıklarınız gerçek duygularınızdır. Sizden rica ediyorum, akşam eve gittiğinizde eşinize ve yavrunuza günlerinin nasıl geçtiklerini sorup onların yüreklerine seslenin lütfen. Onlara sarılıp “Seni çok seviyorum canım eşim, seni çok seviyorum bir tanecik yavrum” diyerek hem kendinizi hem de sevdiklerinizi mutlu edin.

Sevgi öyle sıcak ve kutsal bir bağdır ki, onu nerede olursa olsun yaşayın. Sevginizi kendinize saklamanın hiçbir anlamı da yoktur. Onu paylaştığınız sürece mutlu olur ve mutlu edersiniz.

YOLUNUZ SEVGİ YOLU VE DAİMA AÇIK OLSUN.