Seni Seviyorum

bugün çok uzun yıllardan sonra ilk defa " Seni Seviyorum" dedim birine. Gerçekten hissederek mi söyledim yoksa kelimeler dilimi feci bir şekilde bunu söylemeye mi zorladı bilmiyorum ama dedim işte.sevgiyi unutmuş bir ruh için sanırsam ki biraz anlamsız kaldı, zaten ağzımdan çıkarkende farkettim bunu. Kaba durdu bu narin cümle, havada öylece asılı kaldı. Telefonda konuşurken dost bir sesle," Hayatta hiçbir şey yüzünden sarhoş olmadım" dedim, doğruydu; beni şimdiye kadar aşk sarhoşluğu, içki sarhoşluğu çekerken gören kimse olmamıştır.hep gelip geçicidir yaşadığım atmosfer. hep yarım kalmışlıkla yürüyorum hayatımın çizgisinde. tamamlanmamış işler, bitirilmemiş ütüler, yarım kalmış üstü kapatılmış tartışmalar, belirli bir zaman sonra affedilmeye yerini bırakmış küslükler, söylenirken geriye çekilmiş sözcükler, hevesi bir şekilde alınıp bırakılmış aşklar, bir umutla başlanılıp-bir umutsuzlukla sonlandırılan dietler..vs,vs.Ne bekliyorsam, ne umud ediyorsam, hepsini bir şekilde elde etmiş bile olsam, içimde halen bir doyumsuzluk, bir geç kalınmışlık hayata.başka bir yer, beni tanımayanlarla kurulu bir köy yeri, yada ıssız bir dağ evi arıyorum zaman zaman, zaman zamanda şehir dar geliyor bana, nefes alamıyorum sanki, durmak bilmeyen bir enerji doluyorum.sevmiyorum dengesizliği ama denge denen unsuruda bir türlü yakalayamıyorum hayatımda. içimde duyduğum sesler beni korkutuyor, amaçsızlıksa bitiriyor, ve şunu anlıyorumki, hayatı insanaın her saniye biraz daha ellerinin arasından kendi isteği ile kayıyor.