Böylesine

Açıyorum hatıra defterimin sayfalarını ve rastlıyorum binbir çeşit duyguya,
Nefesim kesiliyor, ağlamak istiyorum,
Yarım kalmış sevda tortularını ayıklamaya çalışıyorum,
Yaşamımı bu hale getiren herkese teşekkürü bir borç biliyorum
Ve biliyorum ki, kendim için artık en iyisini istiyorum.

Dondurulmuş aşklar istemiyorum, kendim pişirmek istiyorum sevda denen yemeği özenerek
Ellerim mutluluk koksun istiyorum ve leziz olsun kavga denen şerbet
Üzerine akıtıyorum tecrübelerimi, bırakıyorum kendi kendine olsun
Kendi kendine mayalansın hamuru yaratmanın.
Ve yaratmanın dibi yanmış tutkusunu kokluyorum

Her adım atışımda, her basamak çıkışımda ve her düşüp-kalkışımda;
Her giyinişimde, her acıya soyunuşumda,
En kötüsü de her yeniye başlayışımda; çıksın istemiyorum artık karşıma Dün.
Gözümü kapayıp lanetler okumak değil içimden gelen
Ve içimden gelen yaşamak değil böyle.