Ayıpsa ayıp

aman çok ayıp sus,
aman çok ayıp ööle yapma,
aman çok ayıp ööle konuşma,
aman çok ayıp ööle giyinme,
aman çok ayıp ööle oturma.....

vesaire, vesaire....

ayıp!

ne demek ayıp? kime göre, neye göre ayıp? nasıl davranırsa insan ayıp olmaz?

valla ben yazarken bile kasılıyorum yani, sözcüğün kendisi gerilim yüklü.

hani derler ya ayıp yorgan altında diye, hocam yorgan altındaysa zaten kimse göremez ki, e! o zaman kimse görmüyorsa ayıpta olmaz dimi. Bazılarına göre kötü bir şey yapıldığında bunu başkaları da görüyorsa "rezillik" olur valla, amann amannn, insan içine çıkılamaz hal alır.

şimdi ayıp olan şeyleri sıralamak istiyorum ben, biraz toplum bilimci yaklaşıyor gördüm kendimi bugün:

- büyüklerin yanında bacak bacak üstüne atılmaz, AYIP
- toplum içinde sesli kahkahalar atılmaz, AYIP
- mide rahatsız da olsa, özellikle yemekten sonra gelen normal bir davranış olan geğirme işlemi yapılmaz, AYIP
- çatlayacak gibi olsan da aman gaz çıkarma, AYIP
- yüksek sesle konuşulmaz, AYIP
- burnunu yavaş sil ses çıkmasın, AYIP
- karşındaki senden büyükse fikrini söyleme tut içinde, AYIP
- bayramlarda-seyranlarda düzgün giyin, AYIP
- evinde, arabanda müziğin sesini fazla açma, AYIP
- kalabalık mekanlarda çatal bıçak kullan, AYIP
- annen-baban, kayınvaliden-kayınpederin,amcan-halan-dayın... bildiği halde yanlarında sigara, içki içme, AYIP
- aman dekolte giyme, AYIP
- yorum yapma,dedikodu yapma,eleştirme,karşı gelme,AYIP
- yatılı bir misafirin varsa kapın kapaılı da olsa, canın çektiği halde kocanla-karınla beraber olma,AYIP
- cinsel bir konuda sakın konuşma, oarganlara teknik isimler ile hitap et, AYIP
- evlenmeden sakın beraber olma, AYIP, hatta ayıptan da öte NAMUSSUZLUK
- ulan geberiyorsun işte aşkından kadının/herifin, ama sakın sen ondan önce söyleme, AYIP
- yaşını, başını almışsın, e birde evlisin, insani bir duyuguı ama sakın ama sakın aşık olma, AYIP
- evlenmek kadar boşanmak da doğal ama sen sakın boşanma, millet ne der sonra, AYIP

vesaire,vesarie....

ayıp kavramı benim için bugüne kadar hiç önemli olmadı, arada kızıma söylediğim " çok ayıp anneciğim" sözünü duyunca şaşırıyorum, o kadar ayıp sözünü duyuyoruz ki etraftan imkansız hale geliyor kullanmamak. Her insanın ayıbı kendi içinde ve ben toplumun koyduğu uyduruk kaydırık kurallara hiç mi hiç uymak zorunda hissetmiyorum kendimi. Herkesin günahı,sevabı,ayıbı,aferini kendine olmalı bence. Nasıl yaşamk istiyorsam öyle yaşamalıyım, neyi yaşamak istiyorsam onu yaşamalıyım, ve eğer terbiye denen kavram ayıp denen kavrama uyup uymamakla eşdeğerse ben ve benim yetiştirdiğim ufaklıklar çok ayıp şeyler yapacaklar, hazırlayın kendinizi.

p.s. bu arada ben bu yazıyı yazmakla ayıp mı ettim acaba :)?