Bebek Kokusu

Normal olmayacak benim sana gelişim.Ruhum kolay huzura kavuşmayacak gibi.
Korkum bu yüzden.Bu yüzden senden kaçmam.Bu yüzden emrettiklerinden
sakınmam.
Sana doğru gelmek için hayatlarının en mahremlerinden geçenlerin, ben
yanından geçemem.
Seni unutmadım.Haşa.Unutamamda.Heryere bakıpda seni anmamak,seni düşünmememk
mümkün değil.
Mucizelerini düşündükçe lanetliyorum kendimi.Halbuki bende senin
mucizlerinden biriyim.

Seni okumak için,emrettiklerini hafızama kazımak için yıllarımı bir
dönemimimi sadece ^^seninle^^ yasadım.
Bana sunulan herseyden vazgeçtim.Tüm güzelliklerden hemde.
Sadece seni okudum.Sadece seni yazdım.Sadece seni düşündüm.Sadece senin
yoluna ağladım.
Oysa şimdi sadece bir HİÇİM!
Evet hiç.Var olan ama, aslında olmayan.Bilen ama yapmayan.Bakan ama
görmeyen.
Alan ama nerden geldiğini sormayan.
Ve kendisinden utanmayan.

Beni affetmen için yalvarsam.Ağlasam tekrar.
Üzdüklerimi,üzüldüklerimi kahrettiklerimi,kahredenleri hepsini ama hepsini..
Bir çırpıda kafamdan silip attırsan bana.Ve ben bunlardan dolayı birkez daha
ağlasam.yine ağlasam.Yine susmasam.Yine susturmasalar....
Annemi özlediğimdeki gibi içerlesem hep.Kalbimin bir yerine binlerce bıçak
saplansa aynı anda.
Öyle bir acı ve annemin özlemini aynı anda yasatsan bana.
O zaman ben,ben olabilirmiyim.O zaman kendimi bulabilirmiyim.Ve o zaman
senin sevdiklerinin yanında yerimi alabilirmiyim.

Utanıyorum kendimden.Seni anarak yaşayıp,seni uutmakla geçiyor ömrüm.
Kıskanıyorum uğruna koşanları.Benide yanlarına alsalar,benide ben olduğum
için sevseler.
Sonra hepimiz sana ağlasak.Senin içi ağlasak.Seni düşünüp kendimizden
geçsek.

Birilerine bakıp ibret almaktan usanmış bu beden,ibretlik bir abide olsa
sayende.
Bütün bunlar olmazmı.Olamazmı.Geçmi kaldım.Şanslarımımı
tükettim.Şanslarımımı tükettiler.
Son birşey istesem senden.Herkes,hergün dünyaları isterken,ben küçücük
birşey istesem.

Bana bir koku versen.O koku ben olsa.Bende o koku olsam.
Dünyanın en güzel kokularından olmasın ama.
Benim için dünyanın en güzel kokusu olsun.
Bebek kokusu.