Küçük Rutin Mutluluklar

Günaydın, Merhaba Sadece ve sadece günaydın, merhaba! Her ne demekse! Her nedense! Beklide güne iyi başlama, bir nevi selamlaşma. Bunu insanlar beklide kendiler geliştirdiler. Belki de iyi bir şey bazen de sıkıcı. Bir kişiye günaydın, merhaba demek. Onun hatırını öğrenmek ve sorular sormak, dinlemek. Giriş bölümünden sonrasının devamı olarak ta; nasılsın? İyimi sin? Nasıl gidiyor? Ve bunların üzerine ben iyiyim, işler yoğun diye cevaplayıp, senden ne haber? Nasıl gidiyor? Diye sorgulayıp, anlat diye devam etmek gerekir beklide! Beklide anlatılacak çok şey var, sorulacak çok soru var. Anlamak için sormak, sormak içinde anlatmak gerekir. Beklide bu bunun formülü! Yaşam da öyle belki de. Kimine göre kumar, kimine göre oyun, kimine göre savaşmak! Kumarda kaybedebilirsin, oyunun bir gün bitebilir yâda sıkabilirsiniz, yeni oyun bulman lazım. Savaşmak ta risklidir. Yaralana bilirsin, sakat ta kalabilir veya ölebilirisin! Yaşam da belki bir dereden kovaya su doldurmak gibi, yâda dolmuşa binip aynı para karşılığında ayakta gitmek gibi eylemleri içermekte. Yâda gözyaşı gibi saf olmalı.

Bu davranışlar veya diyaloglar sürekli içinde bulunduğumuz yaşam içerisinde belirli bir yer kaplamakta. Bunlar basit gözükse bile yer yer kısa mutluluklar vermekte. Yaşamımız içindede mutluluk kavramına baktığımız zaman bunu bir nevi doğrulamakta. Bir parkta oturarak açık alanda çay içmek, pahalı ve lüks parıltılı ışıkların altında içmekten daha tat verici olabilir. Çünkü parkta daha rahat olabilirisiniz. Bu rutin davranışlar beklide zamansız bir döngü içinde yer yer yaşamaktayız. Baktığımız zaman da küçük mutluluklarda aynı şekilde diyebiliriz.