Gerçek

Gerçek nedir? Neye gerçek deriz. Bizim gerçeğimiz başkalarına göre gerçekliği nedir? Yâda hangi durumlarda gerçeği istimal ederiz, neye göre doğrularız? Bir ifadeyi nasıl veya niye doğru veya yanlış olarak tanımlarız?

Gerçek yediğimiz bir şeyin aldığı bir tat mıdır? Gördüğümüz objenin tanımıdır? Tutumuz bir şeyin sıcaklığını veya soğukluğunu anlamak mıdır? Aslında gerçek insanoğlunun yaşamında değerli bir hedeftir. Yüzyıllar boyunca insanoğlu gerçeği öğrenme arzusuyla yaşadı, araştırdı. Gerçeği öğrenme arzusunda merak etme, öğrenme duygusunu geliştirdi. Merak edilen öğrenilmedir. İşte bu durumda dinler ve bilimin karşı karşıya geldiği durumdur. Hem bilim, hem din gerçeği vaat eder. Ve çoğu zamanda apayrı köşelere giderler. İman ederek gerçeğin bize sunulan ilahi açıklamalarını kabul eder ve gereklerini yaparak bu gerçeği yaşantımıza sokarız. Bilime inanarak da gerçeği arama yolunda hem dinin değişmez kurallarının baskısını azaltır, hem de bilimsel yöntemlerle açıklanan çarpıcılığın verdiği korkuyu, doğal davranmaya eğilimli içgüdüsel tavrımızı tatmin ederiz. Aslında insan olarak bütün işimiz gerçeği aramak. Fakat değerlendirebilmek için yeterli veriye sahip olmadığımız için bu arayışı çok sık aralıklarla yapma çabasından uzak dururuz. Çünkü bu çaba düşünmek demektir. Sıradan insanlar olarak daha kısa bir yol olan başkasından dinlemeyi ve öğrenmeyi tercih ederiz. Bu istek bin yıllar boyunca, biçimlenmiş ve karşımıza çeşitli formlarda çıkmıştır. Günümüze dek ayakta kalarak durabilen en çarpıcı iki biçim din ve bilimdir.

Einstein Albert’ ın da dediği gibi “Gerçeği aramak onu elde etmekten daha kıymetlidir.” Düşündürücü olduğu kadar da ince bir yarıntıyı belirtmiştir Einstein Albert. Aramak, araştırmak yâda merak, öğrenme duygusu. Bunlar kapsamı oluşturmaktadır.