Sensiz

Gözünün dalıp gittiği
bir başkasının bilemeyeceği kadar uzak
ellerin, gözlerin, tenimle akciğerini tanıştıran burnun
Nefes almasını unutmuş birisiyim; sensiz...
Birey olmanın asaletini yaşamayı redetmiş
küstah bir şekilde bağırıyorum,
sen diye...
Doğrularım, acılarım, sırıtışlarım, gözyaşlarım
hepsi dağınık yatağımda duruyor
Amaçsız bir sevişme sonrasında içim sızlıyor
unutmuş olmak için seni arkası sürekli geliyor
Daha sıklaşıyor dışarı çıkışlarım ki aslında kaçışlarım
gün hep karanlık ve puslu
Görmeyi unutmuş birisiyim; sensiz...
Mükafatım mıdır uyurken izlenmemek, sensiz uyanmak
sesini işitmesemde kulak kesilmek karanlığa
Gözlerimi yumup bir kabustan uyanmayı beklemek...
Yaşamayı unutmuş birisiyim; sensiz...
'Zaman sevgimizin sıcaklığıyla erirken artık anlamsız çok az şey var... Seni
seviyorum.'
Demeni özledim...

(İyi ki geç olmadan döndün, Huzur bizimle olsun; Seni seviyorum ;*)