Göç

Mevsim geçişlerinde gökyüzü her zamankinden daha kalabalıklaşıyor. Bir kaçış
aslında kuşların bu kalabalığı. Gelen hazana bir tepkidir bu hareketleri.
Gidenlerin yeri doluyor mu bilinmez ama gidişleri ve dönüşlerinde bir
estetik var.
Göçlerin mesvsimselliği çok ahenkli. Bu kadar uyumlu hareket etmek,
birbirine uyum sağlamak özgürce, zor olsa gerek.
Kuşlar kanat çırptıkça çıkardıkları rüzgarlar soğutuyor havayı. O kadar
fazla oluyorlar ki gökyüzünün rengi değişiyor. Klişelere kapılmadan
süzülüyorlar sonsuzlukta. Pikeler veya alçalıp-yükselmeler göçün bir
parçası. Beğendiği bir filmin bitmesini istemez ya insan öle bir şeydi
hissettiklerim. Gözlerimi yukarı kaldırdım yetmedi, başımı kaldırdım
gökyüzüne doğru. Güzel bir yaz akşamında yıldızlar her zamankinden yakın
dururlar ya sana aynı öyle uçtular üzerimden.
Gökyüzünü daha önce hiç bu kadar güzel görmemiştim. Özgürlüğe ev sahipliği
yaptığı öğretilmişti fakat böylesi bir tabloda büyüklüğünü daha iyi anladım.
Bazen zamanın durmasını ister ya insan, isteyebileceğim bir zamandaydım. Ama
daha sonrasını o kadar merak ettim ki bunu isteyemedim.
Kendilerine hediye edilmiş özgürlükte üzerimden uçup gittiler. Kim bilir
gidenlerin yeri doluyor mu? Göçlerin mevsimselliği yeni umutlara gebe. Her
veda yeni bir başlangıçtır zaten...