Uzun Cümleler

Uzun cümleler kurmak için uzun uzun mu düşünmek gerek bilmiyorum.Kısa kısa düşünmek diye bir şey varmış gibi!
Uzun uzun düşündüm deriz ya hep…Olasılıkları gözden geçirmekten mi bahsederiz yoksa bunları gözden geçirirken buna verdiğimiz zamanı mı kastederiz?
Ya ben olasılıkların hepsini ardı ardına sıralıyorsam zihnimde,ya bu benim için öyle-uzun uzun-vakitler almıyorsa?Vakit dediğimiz nedir ki zaten?
Bir trafik kazasının önlenmesi için saniye bile yeterken,kararlarımız için,önlenebilir kırıklarımız için neden uzun uzun vakitler veririz ki?
Hayat bazen bir trafik kazası gibidir,hem de zincirleme kaza.
Ve trafikte tekrar yoktur sözünün başına
Hayatta kelimesini koyup düşünelim
Hayatta tekrar yoktur.
De ja vu bir yanılsamadır.
Reenkarnasyonu çağrıştırsa da
Reenkarnasyon varsa da
Bu hayatın,şu anki sen olarak,şu anki konum,kimlik olarak tekrarın yoktur.
Bir daha ki sefere demek,kaçmak ve kabullenmek olmaz mı?
Neden erteliyoruz?
Neden şimdi değil diyoruz ölüm burnundan soluduğu zaman?
Neden kabul etmiyoruz bize erken gelen ölümleri?
Hani reenkarnasyona güveniyorduk?
İşte bu yüzden,şimdi…

Şimdi kendi adıma yazmalıyım en güzel hikâyemi.
Şimdi kendi adıma yaşamalıyım hayatın her zerresini.

Bana ayrılan sürenin sonuna geldiğimde,iyi yayınlar dileğinde bulunabilmem için,iyi bir program çıkartmalıyım önce.
Eve döndüğümde bazen gülümseyerek bazen hüzünlenerek bazen heyecanlanarak bazen gerilerek bazen korkarak bazen sıkılarak bazen düşünerek bazen uyuklayarak izleyeceğim ama izlediğim için asla pişmanlık duymayacağım bir program sunmalıyım kendime.